Klukkan

Auglýsing

Spakmćli vikunnar

Mundu mig, ég man ţig:)

KHÍ Bloggarar

Bloggeddíblogg

16. desember 2009 klukkan 08:20
Jæja.....

Einu sinni bloggaði ég, skrifaði um atburði líðandi stundar og leyfði þeim sem áhuga höfðu að fylgjast með og koma með athugasemdir á líf mitt.
Síðan fann ég fésið og hætti að blogga, enda fólk alveg hætt að nenna að lesa eitthvað sem lengra en það sem kemst í statusinn hjá manni.
hef ég uppgötvað að bloggar.is er svo sannarlega í takt við nýja tíma því ég get auglýst á fésinu með tengli að ég er búin að blogga...jibbí jei....
Því hef ég ákveðið að opna þetta blogg tímabundið aftur og athuga hvort blogg er hverfandi listform eður ei....

Þetta er mín fyrsta færsla í rúmt ár og því ber að fagna. Ég ætla í sturtu

Fleiri stikkorđ

03. október 2008 klukkan 15:49
Vá....vissi ekki að það væri hægt að gera svona mikið á einum sólahring....og þyrfti fleiri klukkutíma til viðbótar.

Andarungarnir mínir 18 eru klár, vita meira en ég...var búin að undirbúa mánuð í kennslu til að létta mér lífið og þau kláruðu það á tveimur vikum. Komumst að því að okkur finnst asnalegt að föndra svona mikið, þau eru búin að föndra og mála nóg í leikskólanum..nú vilja þau læra eitthvað...úff....

Menntavísindasvið Háskóla Íslands er....(ritskoðað), segi ekki meir um það.

Davíð er töffari, búin að klippa sig, vill vera í töff gallabuxum og skyrtu og heimtaði rollon um daginn svo það yrði nú góð lykt af honum.
Tilkynnti mér það síðan að hann væri eiginlega búinn að komast að því að hann væri skotinn í stelpum....

Allir ketlingarnir farnir...bíð eftir að Pollý verði gröð svo ég geti kæft það niður hjá henni með pillu...vil ekki fleiri kettlinga.

Þarf að taka til

Góða helgi

Lifi enn...

06. september 2008 klukkan 00:16
Vegna gífurlegs þrýstings ( aðalega frá mér ) ætla ég að henda hér inn einni færslu og sjá hvað hún gefur mér.

Kannski þarf ég að rita niður atburði líðandi stundar til að átta mig á hvað hefur gerst. Það er nefnilega þannig að eftir margra mánaða iðjuleysi virðast allir hlutir gerast á sama tíma og þar sem ég á mjög erfitt með að meðtaka mikið í einu þá fer ekki nema annar helmingurinn af upplýsingunum inn núna og síðan sá seinni kannski seinna.

Byrjaði að vinna um miðjan ágúst, 18 fyrstu bekkingar horfa á mig stórum augum á hverjum degi og bíða eftir að ég segi eitthvað gáfulegt....er enn að hugsa um hvað það ætti að vera.

Byrjaði í skólanum í lok ágúst, búin að kaupa fullt af fróðleik sem kostar fullt af peningum sem mun vonandi skila sér til baka með fullt af launum.
Byrjuð á fyrsta verkefni skólans, finna mér pöddu til að hlú að í 3 vikur og skrásetja allt sem hún gerir. Dabbinn minn var svo almennilegur að finna handa mér 10 ertuyglur og nú kúra þær í einni klessu í salatboxi og við fylgjumst spennt með. Í dag er ein búin að teygja úr sér og önnur færði sig um 3 millimetra...svo skráum við þetta samviskusamlega niður.

3 kettlingar fæddust í lok júlí...einn kominn með heimili og hinir tveir auglýsa sig hér með.

Dabbinn kominn í 5. bekk og byrjaður að læra ensku og dönsku...sagðist nú ekkert geta lært þessa dönsku...gæti ekki einu sinni lært íslensku almennilega. Kom síðan heim eftir fyrsta tímann með sólskinsbros og sagði að þetta væri nú ekki mikið mál.

Leikfélagið komið á fullt, mikið að gerast, fullt af spennandi námskeiðum og djúsí leikrit í smíðum.

Þetta var nú helstið í bili.....

Síja...

Dúlludagur í Reykjavík

17. júlí 2008 klukkan 01:51
Áttum ægilega góðan dúlludag í dag....

Byrjuðum á kaffibolla í Hveragerði
Brunuðum síðan í bæinn og rúntuðum smá
Fórum að sjá Galdrakarlinn í OZ
Síðan í heimsókn þar sem okkur var boðið í mat og ís á eftir
Fórum heim og töluðum um lífsgæði íslendinga, skatta, heilbrigðiskerfið, glæpamenn og fátækt á leiðinni.
Mjög djúsí dagur...

Myndir eru hér.

Og ein hér af kappanum klesstan við rúðu....


Međ tárin í augunum....

28. júní 2008 klukkan 10:15

...og hnút í maga, kvaddi ég frumburðinn í morgun og horfði á eftir honum rölta upp í langferðabíl og leggja af stað austur á Höfn í afa og ömmu dekur.

Ég var alveg með þetta á hreinu í gær og fyrradag, ekkert mál sko, en svo þegar ég horfði á þessa stóru gráu rútu leggja af stað sá ég ekkert nema andlitið á litla barninu mínu veifa mér í glugganum og ég brotnaði niður, tárin fóru að leka og hnúturinn varð stærri.
Hringdi þá viti mínu fjær í pabba og húðskammaði hann fyrir að hafa boðið honum að koma!!!
Hann sagði bara að ég yrði að sleppa, drengurinn væri að verða 10 ára og þetta yrði mikil manndómsvíglsa fyrir hann.
Hann bætti því líka við að ef ég lifði þennan dag af þá gæti ég gert allt....

Í gær lét ég hann hafa símann hennar ömmu Rósu og við keyptum númer. Hann sagði það nú að ef hann væri með símann hennar ömmu Rósu þá væri hún nú að passa upp á hann.
Ég taldi sjálfri mér trú um að síminn yrði gott öryggistæki fyrir hann en í rauninni var það einungis fyrir mig gert að láta hann hafa símann.

EN, svona var fyrsti klukkutíminn af þessu ferðalagi:
Hann hringdi í mig frá Hvolsvelli, ég spurði hvað yrði langt stopp, hann sagði 5 mín, ég sagði honum að fara inn og pissa. Þegar ég var búin að leggja á fór ég að fríka út yfir því að 5 mín væri ekki nægur tími til að pissa og hvað ef hann færi nú í sjoppuna...shit
Þá hringdi hin amman í mig og bað um númerið hans, hún fékk það og ég sagði henni að hringja núna og athuga hvort hann væri búinn að pissa og kominn inn í rútuna. Hún gerði það og hringdi síðan til baka og sagði að hann væri kominn inn í rútu og að bílstjórinn væri búinn að gá að honum. Sjúkk
Svo hringdi pabbi, sagðist hafa heyrt í honum og að allt gegni vel, Davíð hefði talað við ömmu Dúddu og sagt að þetta væri allt í lagi en að ég hefði farið að gráta á rútustöðinni.
Svo hringdi Davíð aftur og sagðist ekki kunna á ferðageislaspilarann þannig að hann fékk snögga kennslu í gegnum símann og kvaddi svo...bað mig um að hringja eftir klukkutíma.

Svona var nú fyrsti áfangi ferðarinnar......og ekki nema 6 tímar eftir:)


Dalurinn góđi

20. júní 2008 klukkan 20:24
Jæja þá er enn einni dásamlegri vikunni lokið í Svarfaðardalnum góða. Fór á frábært námskeið sem snérist að mestu um texta og að koma honum rétt frá sér. Eitthvað höfum við misskilið þetta, held ég, því ég sá Hamletta og Ófelíur Hristispjótsins breytast í birni og górillur, indverskar prinsessur og tælandi tálkvendi sem sugu á sér tærnar.
Eins var Björn Tjékkovs tekinn í nefið, breytt í gamanleik, barnaævintýri og leikinn í Bollívúddstíl.

Þessa vikuna bankaði ég einnig upp á hjá saklausum íbúum Dalvíkur og fékk að brjóta saman þvott, söng Stuðmanna Fönn í Gleðibankastíl, horfði á mann jarðsyngja fallna nögl, skreið um í eyðimörk í leit að vatni og fann lítinn trúð í mér.

Allt svosem eins og vanalega, þó var eitt sem ég hef ekki upplifað áður og það var að pabbi var með mér í dalnum, plataði hann með mér og ég naut þess í botn að busa hann, pota í hann og segjast ætla að éta hann....

Skil ykkur eftir með myndir af því






Skeeeeeeeeemmmmmmmmtilegt.......Getið séð meira um þetta á nýju MYNDASÍÐUNNI:)

21. maí 2008 klukkan 20:29
ÞETTA finnst mér coooool

Bónusganga

19. apríl 2008 klukkan 15:07
Í dag fór ég út að ganga, sem er mjög svo frásögu færandi því mér finnst alveg einstaklega leiðinlegt að fara út að ganga og reyni að forðast það eins og heitan eldinn (enda sést það á mér).
NEMA hvað, einhverja hluta vegna fékk ég göngutúrslöngun og ákvað að slá tvær í einu og labba í Bónus, sem er í hinum endanum á bænum, og versla nokkrar nauðsynjar.

Ég leit út og sá sólina og ÁKVAÐ að þetta væri gluggaveður þannig að ég fer í þykku gönguskóna mína, peysu og aðra peysu og set á mig trefil....þetta voru að sjálfsögðu mikil mistök því gluggaveðrið var alls ekki neitt gluggaveður heldu alvöru veður og því var ég að kafna úr hita eftir einungis 5 mín. labb.

Ég kemst síðan alla leið í Bónus, frekar sveitt og ógeðsleg, og beint inn í kæligrænmetisherbergið og stóð þar á miðju gófinu, breiðandi út faðminn eins og Jesú og blessaði kuldann.

NÚ, þar sem ég er inn í Bónus gleymi ég því að ég er ekki á bíl og byrja að versla eins og vindurinn. Hendi í körfuna fullt af mjólk, ávaxtasöfum, jógúrt, grænmeti og fleirum þungum hlutum.
Fylli síðan tvo poka sem voru 100 kg hvor ( a.m.k) og arka út.......ÞÁ átta ég mig á því að ég hef ekkert aftursæti á bíl til að henda þessu inn.

Obbobbobb, ekkert annað að gera en að taka þessu eins og maður og byrja að rölta.
Á tímabili var ég farin að sjá ofsjónir og upplifði mig eins og strandaglóp í Sahara, raddir ómuðu í höfðinu á mér og mig langaði helst til að leggjast niður og deyja.
Eftir örugglega svona að minnsta kosti 5 tíma kemst ég loks alla leið heim, með rauða djúpa rönd í lófanum og 20 cm síðari handleggi.
Þar tók Davíð á móti mér, kyssti á bágtið og hrósaði mér ægilega....mér leið eins og hetju að koma heim úr stríði.

Skil ekki allt þetta lof í kringum þessa göngutúra...bara vesen;)

Vissi alltaf ađ ţjóđverjar vćru kvikindi

17. apríl 2008 klukkan 00:13

Morgunhani...

01. apríl 2008 klukkan 22:03
Ég vinn með konu sem er mætt í vinnuna klukkan rúmlega 7 á hverjum morgni. Hún situr inn á kaffistofu og prjónar ein með sjálfri sér og hlustar á þögnina, henni finnst þetta yndislegasti tími dagsin.

Önnur samstarfskona mín kemur alltaf með ægilega girnilegt nesti í hádeginu. Hún útbýr það með mikilli alúð og það er mjög hollt og gott og ég hef það á tilfinningunni að það taki góðan tíma að búa svona nesti til. Einu sinni spurði ég hana hvort hún tæki þetta nesti til á kvöldin, " nei á morgnana" sagði hún

Annar samstarfsmaður minn segist nota morgnana í kyrrðarstund með sjálfum sér og notar tímann áður en hann mætir í vinnu til að læra.

Að sjálfsögðu varð ég mjög forvitin um þessa hegðun þar sem ég er mjög léleg að vakna á morgnana og finnst ég sjaldnast hafa tíma til einföldustu verka áður en ég mæti í vinnu, sem er farið að há mér verulega þar sem ég er búin að taka þá ákvörðun að vera pæja.
Ég hef komist að því að það að vera pæja er tímafrekt verk og hentar illa manneskju sem "snúsar" 5 sinnum áður en hún druslast á fætur.

Ég spurði því, í rannsóknarskyni, hvenær þau vöknuðu á morgnana og færu á fætur. Ég hélt ég myndi missa andlitið þegar svörin komu.....á tímabilinu hálf sex til korter yfir sex er þetta ágæta samstarfsfólk mitt að fara á fætur.
Ég hef heyrt um svona fólk en aldrei hitt það og því kom það mér verulega á óvart að komast að því að ég hef verið að umgangast þessa tegund af fólki daglega í tæp þrjú ár án þess að hafa hin minnsta grun um það.
Viðbrögð mín við þessu kættu þau ægilega og eftir smá vangaveltur náðu þau að sannfæra mig að morgunstund gæfi vissulega gull í mund og hvöttu mig til að prófa þetta í viku....sem ég samþykkti því ég er til í að prófa allt einu sinni...eða í þessu tilfelli sjö sinnum því þau náðu að plata helginni inn á mig líka.

Semsagt, í viku ætla ég mér að fara á fætur klukkan sex og athuga hvað vormorgnar hafa uppá að bjóða...

Mun setja hér inn daglega skýrslu, þar sem þetta eru vísindalegar rannsóknir.....

Prófíll

  • Nafn: Hunangsbýflugan

Könnun

Á ég ađ eyđa tíma mínum í blogg?

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Ţennan mánuđ: ...
  • Frá upphafi: ...

Innskráningar kubbur